Ile kosztuje remont łazienki w 2025? Ceny, które Cię zaskoczą

Stajesz przed remontem łazienki i pierwsze pytanie, które spędza sen z powiek, brzmi: ile to właściwie kosztuje i gdzie kończy się rozsądna wycena, a zaczyna przepłacanie za strach albo niewiedzę. Rynek usług budowlanych w Polsce zmienia się szybciej niż katalogi płytek, a rozrzut cen między ekipą z małego miasta a fachowcami z Warszawy potrafi wynieść nawet czterdzieści procent przy identycznym zakresie prac. Poniżej znajdziesz aktualny kosztorys, mechanizmy cenotwórcze i konkretne stawki robocizny, które pozwolą zaplanować budżet bez złudzeń i nerwowych telefonów do wykonawców.

• Co musisz wiedzieć przed startem
• Koszt remontu łazienki w bloku porównanie 3, 5 i 7 m²
• Cennik glazurnika i robocizny w 2025 stawki w regionach
• Koszt wyposażenia łazienki wanna, kabina, armatura w trzech klasach
• Etapy remontu krok po kroku i co wchodzi w koszty
• Jak wybrać firmę remontową i nie przepłacić
• Jak zaoszczędzić na remoncie łazienki bez utraty jakości
• Ukryte koszty, o których nikt nie mówi
• Najczęstsze pytania inwestorów
• Kalkulator kosztów remontu łazienki

Co musisz wiedzieć przed startem

Remont łazienki to nie jest pojedynczy wydatek, lecz suma kilkunastu pozycji, z których każda ma własną dynamikę cenową. Zanim poprosisz o pierwszą wycenę, ustal cztery rzeczy: metraż, zakres prac (odświeżenie, kapitalny remont czy zmiana układu), standard wykończenia (ekonomiczny, średni, premium) i region Polski, w którym szukasz ekipy.

Te cztery zmienne decydują o tym, czy zapłacisz piętnaście czy pięćdziesiąt tysięcy złotych. Wielu inwestorów pomija ten krok i już na etapie zbierania ofert gubi się w stawkach, które nie mają wspólnego mianownika, bo każda ekipa wycenia inny zakres materiałów albo nie wlicza przygotowania podłoża.

Ramka kontrolna decyzje przed startem:
• Metraż ścian i podłogi po obrysie (po odejściu zabudowy).
• Lista elementów do wymiany: instalacja wod-kan, elektryka, wentylacja.
• Klasy wyposażenia: wanna/kabina, armatura, meble, oświetlenie.
• Czy zmieniamy układ ścianek działowych.
• Termin realizacji (poza sezonem ceny spadają nawet o piętnaście procent).

Koszt remontu łazienki w bloku porównanie 3, 5 i 7 m²

Najczęściej spotykany metraż w polskim budownictwie wielorodzinnym to łazienka od czterech do sześciu metrów kwadratowych, jednak coraz więcej inwestorów mierzy się z mikroskopijnymi kabinami trzymetrowymi albo przestronnymi siedmiometrowymi wnętrzami w nowych apartamentowcach. Cena remontu rośnie nieliniowo wraz z powierzchnią, bo koszty stałe (przygotowanie, logistyka, dojazd ekipy) rozłożone są na mniejszą liczbę metrów w przypadku małych łazienek.

W trzymetrowej łazience ekonomiczny remont zamyka się zwykle w przedziale 14 000-18 000 zł, średni standard to 20 000-26 000 zł, a wariant premium łatwo przekracza 35 000 zł. W pięciometrowym pomieszczeniu widełki przesuwają się odpowiednio do 22 000-30 000 zł, 32 000-45 000 zł oraz 55 000-75 000 zł. Siedem metrów kwadratowych to wydatek rzędu 30 000-40 000 zł w klasie ekonomicznej, 45 000-60 000 zł w średniej i powyżej 80 000 zł w klasie premium.

Skąd biorą się te różnice? Glazurnik nie liczy metrów po podłodze, lecz po ścianach. Ściany w łazience stanowią zwykle trzy do czterech razy większą powierzchnię niż posadzka, a płytki na ścianach wymagają precyzyjnego przygotowania podłoża, hydroizolacji i często cięcia pod kątem czterdzieści pięć stopni przy brodzikach i wannach. Dlatego powiększenie łazienki o dwa metry kwadratowe nie podwaja kosztów, ale zwiększa je o około sześćdziesiąt procent w wariancie średnim.

Znaczenie ma też obecność okna, usytuowanie pionów kanalizacyjnych oraz konieczność kucia bruzd pod nową instalację. Każdy pion wymaga osobnego podejścia, a zmiana położenia punktów poboru wody względem pionu o więcej niż metr wymaga zastosowania pompy rozdrabniającej lub podnoszącej, co podnosi koszt wyposażenia o tysiąc do trzech tysięcy złotych.

Kosztorys przykładowy dla łazienki 5 m² (średni standard)

• Demontaż i wywóz gruzu: 1 800-2 500 zł
• Instalacja wod-kan (miedź lub PP): 2 500-4 000 zł
• Instalacja elektryczna (nowe obwody, gniazda IP44): 1 200-2 000 zł
• Hydroizolacja (folia w płynie, dwie warstwy): 600-1 000 zł
• Wyrównanie i przygotowanie ścian (tynk, grunt): 1 500-2 500 zł
• Płytki + klej + fuga (materiał): 4 000-7 000 zł
• Robocizna glazurnicza: 4 000-6 500 zł
• Biały montaż (wanna, kabina, umywalka, miska): 1 500-3 000 zł
• Armatura i baterie: 1 800-4 000 zł
• Meble łazienkowe: 2 500-5 000 zł
• Oświetlenie, akcesoria, lustro: 800-2 000 zł
• Wentylator + regulacja ciągu: 400-900 zł

Suma materiałów i robocizny w wariancie średnim oscyluje wokół 32 000-45 000 zł. To kosztorys bez niespodzianek, zakładający brak konieczności wymiany drzwi, przesuwania ścian ani wymiany pionu kanalizacyjnego w obrębie mieszkania.

Cennik glazurnika i robocizny w 2025 stawki w regionach

Robocizna stanowi od czterdziestu do pięćdziesięciu pięciu procent całego budżetu remontowego i to właśnie na niej najłatwiej zaoszczędzić albo stracić kontrolę nad wydatkami. Stawki różnią się nie tylko między województwami, ale nawet między sąsiednimi powiatami, bo rynek jest rozproszony i mocno zależy od lokalnej koniunktury.

Glazurnik w 2025 roku wycenia układanie płytek ściennych na 110-160 zł/m², a podłogowych na 130-180 zł w przypadku formatów do sześćdziesiąt centymetrów. Płytki wielkoformatowe (120×60 cm i większe) wymagają pracy dwóch osób, specjalnych przyssawek i kleju o podwyższonej przyczepności, co winduje cenę do 180-260 zł/m². Układanie mozaiki to koszt 200-300 zł/m², bo każdy element trzeba docinać i kontrolować spoiny co trzy milimetry.

Hydraulik liczy robociznę za punkt poboru wody lub za metr bieżący rury. Każdy punkt (bateria, pralka, spłuczka) to koszt 220-500 zł w zależności od regionu. Przeciągnięcie nowej instalacji w pięciometrowej łazience to zwykle od sześciu do dziewięciu punktów, co daje 1 800-3 500 zł samej robocizny. Jeśli ekipa wymienia całą pionową instalację w bloku, dochodzi koszt wkucia w strop i ściany nośne, który liczy się osobno jako 120-200 zł/mb bruzdy.

Elektryk wycenia punkt elektryczny (gniazdko, włącznik, wyprowadzenie oświetlenia) na 120-260 zł. Łazienka wymaga minimum czterech gniazdek (strefa IP44 w odległości do sześćdziesięciu centymetrów od wody), jednego lub dwóch obwodów oświetleniowych oraz osobnego obwodu do wentylatora. Łączna robocizna elektryka w standardowej łazience to 1 500-2 800 zł, wliczając kucie bruzd i szpachlowanie.

Częsty błąd: porównywanie ofert, w których jedna ekipa podaje stawkę za metr kwadratowy „pod klucz", a druga rozbudowuje kosztorys na poszczególne etapy. Te pierwsze zwykle ukrywają marżę na materiałach lub pomijają prace przygotowawcze. Zawsze żądaj wyceny w formie tabeli z podziałem na robociznę i materiały oraz z wyszczególnieniem każdego etapu.

Koszt wyposażenia łazienki wanna, kabina, armatura w trzech klasach

Wyposażenie stanowi drugą co do wielkości pozycję w budżecie i jedyną, na której inwestor ma pełną kontrolę zakupową. Różnica między wanną akrylową za tysiąc złotych a wanną z konglomeratu za dziewięć tysięcy nie wynika z marketingu, lecz z fizyki materiału: konglomerat (mieszanka żywicy i wypełniaczy mineralnych) ma gęstość 1 800-2 100 kg/m³, akryl tylko 600-800 kg/m³, co przekłada się na lepsze tłumienie hałasu, stabilność termiczną i odporność na odkształcenia pod ciężarem.

Trik eksperta: nie oszczędzaj na bateriach i syfonach, bo te elementy zużywają się najszybciej. Wymiana baterii po pięciu latach to koszt robocizny 250-400 zł, więc w perspektywie dekady trzy baterie z klasy średniej wychodzą taniej niż pięć z klasy ekonomicznej. Syfon butelkowy za czterdzieści złotych potrafi pęknąć po trzech latach, podczas gdy model z PP wzmocnionego za sto pięćdziesiąt pracuje bezawaryjnie przez dekadę.

Kabiny prysznicowe typu walk-in (bez brodzika, ze szklaną ścianką) wymagają idealnie równej posadzki ze spadkiem jeden do dwóch procentów w kierunku odpływu liniowego. Spadek mniejszy niż jeden procent powoduje zastój wody i osadzanie się kamienia, większy niż dwa procent jest niekomfortowy przy staniu pod prysznicem. Tolerancja wykonawcza to ±0,5 procent, co w praktyce oznacza różnicę poziomów do pięciu milimetrów na metrze bieżącym posadzki.

Przy wyborze wyposażenia warto też sprawdzić klasę spłukiwania miski WC. Europejska norma EN 997 dopuszcza spłukiwanie jednopunktowe do sześciu litrów, ale nowoczesne modele bezkołnierzowe zużywają trzy litry w trybie ekonomicznym i cztery i pół w standardowym. W czteroosobowej rodzinie to oszczędność około dwudziestu pięciu tysięcy litrów wody rocznie, czyli około stu pięćdziesięciu złotych przy obecnych taryfach.

Etapy remontu krok po kroku i co wchodzi w koszty

Remont łazienki przebiega w ściśle określonej kolejności, której zaburzenie generuje koszty i opóźnienia. Każdy etap ma swoje ukryte pułapki i własną pozycję w kosztorysie.

1. Demontaż i przygotowanie

Pierwszy etap to usunięcie starych warstw: płytek, kleju, fartucha wannowego, ewentualnie ścianek działowych. Skuwanie płytek ceramicznych na ścianie to robocizna 40-70 zł/m², a wywóz gruzu kontenerem o pojemności trzech metrów sześciennych kosztuje 600-900 zł wraz z opłatą za utylizację. W bloku dochodzi koszt rezerwacji windy i ochrony klatki schodowej, na którą trzeba uzyskać zgodę administracji.

2. Instalacje

Wymiana pionów wod-kan w obrębie mieszkania wymaga zgłoszenia do administracji, a ingerencja w pion wspólny wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli i projektu. Rury miedziane (PN-EN 1057) są droższe od PP, ale trwalsze mechanicznie i odporne na dyfuzję tlenu, co chroni grzejniki w instalacji centralnego ogrzewania przed korozją. Koszt materiału na pięciometrową łazienkę to 800-1 800 zł dla PP i 1 800-3 000 zł dla miedzi.

3. Hydroizolacja i przygotowanie podłoża

Pod płytki w strefie mokrej (podłoga i ściany do wysokości dwóch metrów przy prysznicu) nakłada się dwie warstwy folii w płynie zgodnie z normą PN-EN 14891. Każda warstwa schnie od czterech do sześciu godzin, a łączna grubość musi wynosić minimum 0,5 mm. Materiał kosztuje 120-200 zł/m² za cały system (grunt, folia, taśma uszczelniająca narożniki), a robocizna to 30-60 zł/m².

4. Układanie płytek

Etap glazurniczy trwa od trzech do siedmiu dni w pięciometrowej łazience, w zależności od formatu i liczby cięć. Im większy format, tym mniej spoin, ale tym wyższe wymagania wobec równości podłoża (tolerancja 2 mm na dwóch metrach). Fugowanie następuje po dwudziestu czterech godzinach od ułożenia ostatniej płytki, a pełne obciążenie ruchem po siedmiu dniach.

5. Biały montaż i armatura

Montaż wanny, kabiny, umywalki i miski to ostatni etap „brudny". Wymaga precyzyjnego ustawienia poziomu (tolerancja ±1 mm na metrze) i podłączenia do instalacji. Po tym etapie następuje silikonowanie styków wanna-ściana, kabina-ściana, umywalka-blat, które wymaga środka grzybobójczego, bo w łazience panuje wilgotność względna często przekraczająca osiemdziesiąt procent.

6. Wykończenie i detale

Ostatnie dni to montaż mebli, luster, oświetlenia, akcesoriów i regulacja wentylacji. Sprawny wentylator wyciągowy o wydajności 100-150 m³/h powinien uruchamiać się automatycznie, gdy wilgotność przekroczy siedemdziesiąt procent, i wyłączać po jej spadku. Brak wentylacji skutkuje kondensacją pary wodnej na lustrach, ścianach i suficie, a w perspektywie dwóch lat rozwojem grzybów pleśniowych w narożnikach.

Jak wybrać firmę remontową i nie przepłacić

Najlepsza ekipa to nie ta, która ma najniższą cenę, lecz ta, która precyzyjnie wycenia zakres prac i dotrzymuje terminu. Rynek remontowy w Polsce jest mocno rozproszony, aż osiemdziesiąt procent ekip to małe firmy jedno lub dwuosobowe, które nie wystawiają faktur VAT i nie mają polisy OC. To z punktu widzenia inwestora największe ryzyko, bo w przypadku zalania sąsiada poniżej odszkodowanie wypłaca wykonawca ze swojego majątku.

Weryfikacja wykonawcy powinna obejmować pięć kroków. Po pierwsze, sprawdź, czy firma jest zarejestrowana w CEIDG lub KRS i czy ma aktywny NIP. Po drugie, poproś o referencje z ostatnich dwunastu miesięcy i samodzielnie skontaktuj się z dwoma, trzema klientami. Po trzecie, zażądaj kopii polisy OC z sumą gwarancyjną minimum sto tysięcy złotych. Po czwarte, sprawdź, czy wykonawca korzysta z umowy pisemnej z harmonogramem i karami umownymi za opóźnienie. Po piąte, nie płać całości przed zakończeniem prac: standardowy podział to dziesięć procent zaliczki, czterdzieści procent po stanie surowym zamkniętym, trzydzieści po ułożeniu płytek i dwadzieścia po odbiorze końcowym.

Pytania, które warto zadać wykonawcy na pierwszej rozmowie:
• Kto będzie fizycznie wykonywał prace i jaki jest jego staż w zawodzie?
• Czy ekipa ma doświadczenie z wybranym formatem płytek (np. 120×60 cm)?
• Jak przygotowuje podłoże pod hydroizolację i jaki system stosuje?
• Jak rozwiąże problem odpływu liniowego, jeśli spadek posadzki jest nierówny?
• Czy zapewnia transport materiałów i utylizację odpadów?
• Jaki jest typowy czas realizacji łazienki o podanym metrażu?

Unikaj ekip, które dają wycenę bez oględzin. Fachowiec, który w ciągu piętnastu minut telefonicznie podaje kwotę, albo nie zna rynku, albo świadomie zaniża cenę, by potem dorzucać „niespodzianki" w trakcie prac. Profesjonalista zawsze chce zobaczyć stan surowy, zmierzyć odległości od pionów, sprawdzić stan instalacji i dopiero wtedy sporządza kosztorys.

Jak zaoszczędzić na remoncie łazienki bez utraty jakości

Oszczędzanie na remoncie nie polega na kupowaniu najtańszych materiałów, lecz na eliminowaniu pozycji, które nie podnoszą funkcjonalności ani trwałości. Istnieje siedem sprawdzonych mechanizmów, które obniżają kosztorys o piętnaście do trzydziestu procent bez kompromisów jakościowych.

Pierwszy to renowacja zamiast wymiany. Wanna żeliwna z lat siedemdziesiątych po regeneracji emalii (natrysk polimerowy) kosztuje 800-1 500 zł i wygląda jak nowa, a wymiana na nową wannę akrylową to wydatek 1 500-3 000 zł plus robocizna 600-900 zł. Zasada jest prosta: wymieniamy to, co nie spełnia norm lub straciło szczelność, resztę poddajemy odnowieniu.

Drugi to planowanie poza sezonem. Grudzień, styczeń i luty to miesiące, w których ekipy mają mniej zleceń i obniżają stawki nawet o piętnaście procent. Jedynym ograniczeniem jest czas schnięcia klejów i fug, który w niskich temperaturach się wydłuża, ale w ogrzewanym mieszkaniu nie stanowi to problemu.

Trzeci to wielofunkcyjne meble. Szafka z umywalką, która mieści pralkę i kosz na bieliznę, zajmuje mniej miejsca niż trzy osobne elementy i kosztuje 2 500-4 000 zł zamiast 4 500-7 000 zł za trzy oddzielne. W łazience liczy się każdy centymetr, a meble na wymiar są droższe od gotowych zestawów modułowych o dwadzieścia do czterdziestu procent.

Czwarty to samodzielne prace pomocnicze. skuwanie starych płytek, wynoszenie gruzu, malowanie sufitu, montaż luster i akcesoriów to czynności, które nie wymagają kwalifikacji, a pozwalają zaoszczędzić 2 000-4 000 zł. Pamiętaj tylko, że prace mokre (hydroizolacja, klejenie płytek, instalacja wod-kan) zostaw fachowcom, bo błędy w tych obszarach generują koszty dziesięciokrotnie wyższe niż oszczędność.

Piąty to zakup płytek w jednej dostawie. Nie kupuj płytek na zapas „na wszelki wypadek", ale kup jednorazowo o pięć do dziesięciu procent więcej niż wynika z obmiaru. Drobne uszkodzenia w transporcie, błędy w cięciu i konieczność doróbki po latach (gdy producent wycofa kolekcję) to rzeczywistość, nie teoria. Płytki kupione w różnych partiach mogą różnić się odcieniem nawet w ramach tej samej kolekcji, bo piece wypalają się z naturalną tolerancją tonalną ΔE powyżej jednego, co ludzkie oko wychwytuje na styku partii.

Szósty to promocje u producentów płytek. Największe wyprzedaże przypadają na styczeń, luty i koniec czerwca. Płytki z kolekcji outletowej mają identyczne parametry techniczne (klasa ścieralności PEI, nasiąkliwość, antypoślizgowość R), różnią się tylko numerem partii, który uniemożliwia doróbkę w przyszłości. Jeśli kupisz o dziesięć procent więcej, problem znika.

Siódmy to rezygnacja z podtynkowej spłuczki na rzecz kompaktu. Zabudowa podtynkowa kosztuje 1 200-2 500 zł za sam stelaż, plus 600-1 000 zł za obudowę z płyt g-k, plus 400-700 zł za przycisk. Kompakt stojący z serii średniej to 900-1 800 zł i zero zabudowy. Jedynym argumentem za podtynkową jest estetyka i łatwiejsze czyszczenie podłogi.

Ukryte koszty, o których nikt nie mówi

Każdy kosztorys pomija pozycje, które pojawiają się w trakcie realizacji, a ich suma potrafi wynieść pięć do piętnastu procent budżetu. Świadomy inwestor rezerwuje bufor finansowy właśnie na te niespodzianki.

Wywóz gruzu to pozornie oczywista pozycja, ale w praktyce łazienka po skuciu generuje od jednego do trzech metrów sześciennych odpadów, co oznacza jeden lub dwa kontenery. Jeśli ekipa nie wlicza tego w wycenę, koszt spada na inwestora. W budynkach z windą towarową dochodzi opłata za jej rezerwację, w starszych blokach konieczność noszenia gruzu schodami, co wydłuża prace o pół dnia.

Przyłącza i adaptacje. Przesunięcie odpływu pralki o ponad metr od pionu wymaga zastosowania pompy kondensacyjnej za 800-1 500 zł. Zmiana położenia grzejnika drabinkowego to koszt 1 200-2 500 zł za sam element plus 400-800 zł za instalację. Każda taka zmiana to kolejny dzień roboczy ekipy.

Zabezpieczenia i ochrona. Ochrona klatki schodowej, drzwi do mieszkania, podłóg w korytarzu i kuchni (przez które transportowane są materiały) to wydatek 300-800 zł za folię i tekturę falistą. Bez tego ryzykujesz rysy na panelach i odpryśnięcia farby, których naprawa po remoncie kosztuje drugie tyle.

Projekt i wizualizacja. Architekt wnętrz z doświadczeniem w łazienkach to koszt 1 500-4 000 zł za projekt wykonawczy z rozmieszczeniem przyborów, instalacji i płytek. Inwestorzy często pomijają ten etap, oszczędzając tysiąc złotych, a potem płacą trzy razy więcej za przebudowy, gdy wanna nie mieści się w planowanym miejscu albo spadek posadzki uniemożliwia odpływ liniowy.

Najczęstsze pytania inwestorów

Czy potrzebuję pozwolenia na remont łazienki? Wymiana posadzek, okładzin ściennych i białego montażu nie wymaga pozwolenia ani zgłoszenia. Wymiana instalacji wod-kan i elektrycznej wymaga zgłoszenia do administracji budynku, a ingerencja w elementy wspólne (piony, kanały wentylacyjne) wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. Zmiana układu ścianek działowych, która nie narusza konstrukcji budynku, wymaga zgłoszenia do wydziału architektury urzędu miasta na podstawie art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego.

Jaka jest realna kolejność prac? Demontaż → wymiana instalacji → hydroizolacja → układanie płytek → biały montaż → armatura → meble → akcesoria → regulacja wentylacji. Zaburzenie tej kolejności (np. montaż wanny przed płytkowaniem) prowadzi do problemów z uszczelnieniem styku wanna-ściana i koniecznością kosztownych przeróbek.

Ile trwa remont łazienki pięciometrowej? Standardowy remont z wymianą instalacji to osiem do czternastu dni roboczych, w zależności od zakresu prac i dostępności ekipy. Remont premium z ogrzewaniem podłogowym i zabudową podtynkową wydłuża się do dwudziestu dni. Każdy dzień opóźnienia to dodatkowy koszt wynajmu zastępczej łazienki (jeśli dotyczy) i przedłużenie uciążliwości dla domowników.

Czy można mieszkać w domu podczas remontu łazienki? Tak, pod warunkiem, że ekipa pracuje w wyznaczonych godzinach, a pył i hałas są kontrolowane. Kluczowe jest zapewnienie dostępu do toalety (osobne WC) i bieżącej wody, co w praktyce oznacza, że ekipa musi zakończyć prace mokre (kucie instalacji) w ciągu jednego dnia, by przywrócić dostęp do wody na noc.

Kalkulator kosztów remontu łazienki

Poniższe narzędzie pozwala oszacować orientacyjny budżet na podstawie metrażu, zakresu prac, standardu wykończenia i regionu Polski. Wartości są uśrednione na podstawie cen rynkowych w 2025 roku i stanowią punkt wyjścia do rozmowy z wykonawcą, nie ofertę handlową.

Wynik kalkulatora ma charakter orientacyjny i nie zastępuje indywidualnej wyceny. Ceny mogą się różnić o piętnaście do dwudziestu procent w zależności od dostawcy materiałów, specyfiki budynku i obecnej koniunktury rynkowej.

Źródła danych

Wycena robocizny i materiałów oparta jest na publikacjach katalogów cenowych Sekocenbud (Informacje o cenach materiałów i robocizny, edycje 2024/2025), publikacjach Głównego Urzędu Statystycznego (GUS ceny robót budowlanych) oraz danych branżowych izb budowlanych. Normy techniczne powołane w artykule to PN-EN 14891 (wyroby nieprzepuszczające wody stosowane w postaci ciekłej pod płytki ceramiczne), PN-EN 997 (miski ustępowe z integralnym syfonem), PN-EN 1057 (rury miedziane do instalacji wody i gazu) oraz PN-EN 14411 (płytki ceramiczne definicje, klasyfikacja, właściwości). Podstawą prawną kwestii pozwoleniowych jest Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 z późn. zm.), w szczególności art. 29 ust. 1. Dane o klasach antypoślizgowości zgodne są z normą DIN 51130, a nasiąkliwość płytek podano wg ISO 10545-3.